روش‌های مختلف درمان‌ پریودنتال

روش‌های مختلف درمان‌ پریودنتال

Periodontal
پریودنتیست، دندانپزشکی است که در درمان بیماری‌های پریودنتال متخصص است. پریودنتیست‌‌ها در دو زمینه درمان‌های غیر جراحی و جراحی و روش‌های جراحی پلاستیک پریودنتال آموزش می‌بینند. همچنین آن‌ها در جایگزین کردن دندان از دست رفته با ایمپلنت‌های دندانی نیز دوره‌های تخصصی را می‌گذرانند. آکادمی پریو آمریکا معتقد است که سلامت پریودنتال باید از طریق یک روش با حداقل تهاجم و با اثرگذاری بالا به دست آید. معمولاً این هدف از طریق درمان به صورت غیر جراحی حاصل می‌شود. در صورتی که سلامت پریودنتال به این روش باز نگردد، گزینه بعدی برای درمان، جراحی خواهد بود. بر اساس نوع بیماری پریودنتال، روش‌های مختلف درمانی وجود دارد که در ادامه به آن‌ها می‌پردازیم.
Scaling and root planning
در بیماری‌های پریودنتال به فضای غیر طبیعی که بین دندان و لثه تشکیل می‌شود، Pocket گفته می‌شود. این فضای خالی می‌تواند توسط پلاک و جرم پُر شود که در نهایت باعث تخریب استخوان نگهدارنده دندان می‌گردد. روش Scaling and Root Planning (SRP) یک روش متداول، دقیق و محافظه‌کارانه برای تمیز کردن سطوح ریشه و حذف پلاک و کلکولوس (پلاکی که طی زمان سخت‌تر شده است) از پاکت‌های عمیق پریودنتال است. این روش معمولاً به دنبال یک درمان کمکی مانند مصرف مواد ضد میکروبی موضعی و Host Modulation (کاهش التهاب و مهار فرآیند تخریب بافت) انجام می‌شود. اکثر پریودنتیست‌ها معتقدند که بیشتر بیماران بعد از SRP، درمان‌های بیشتری نیاز ندارند. با این حال غالب بیماران برای حفظ وضعیت سلامت دندان نیاز به درمان محافظتی مداوم خواهند داشت.
قالب‌های محافظتی لثه
قالب‌های محافظتی لثه حاوی مجموعه‌ای از آنتی‌بیوتیک‌ها است که باعث اثر این داروها به نواحی غیر قابل دسترس در پاکت‌ها می‌شود. این داروها باعث جلوگیری از رشد باکتری‌ها و پیشرفت بیماری‌های لثه می‌شوند.
درمان جراحی پریودنتال
بیماری‌های لثه‌ای که با مصرف دارو یا انجام جرم‌گیری قابل درمان نیستند، با روش جراحی درمان می‌شوند .
جراحی فلپ / جراحی کاهش عمق پاکت
فضای بین دندان و لثه مکان رشد باکتری‌های مضری است که می‌توانند مشکلات جدی را مرتبط با بیماری‌های پریودنتال ایجاد کنند. با بکارگیری روش جراحی فلپ، فضاهای بین دندان و لثه کاهش می‌یابد. در این روش، پریودنتیست لثه را کنار زده و پلاک و جرم برداشته می‌شود. در برخی موارد، سطوح نامنظم استخوان آسیب دیده نیز صاف می‌شوند. این کار باعث می‌شود تا نواحی پنهان باکتری‌های بیماری‌زا محدود شود. سپس لثه‌ در سر جای خود به صورت کاملاً چسبیده به دندان قرار می‌گیرد. Periodontal
پیوند استخوان
این روش شامل بکارگیری قطعه‌ای از استخوان خود فرد، استخوان مصنوعی یا استخوان فردی دیگر برای جایگزینی با استخوان تخریب شده ناشی از بیماری پریودنتال است. پیوند استخوان زمینه را برای رشد مجدد استخوان و بازگرداندن ثبات به آن‌ها فراهم می‌کند. فناوری جدیدی به نام مهندسی بافت، بدن شما را به سمت تولید دوباره استخوان و بافت با سرعت بالا هدایت می‌کند.
پیوند بافت نرم
در این روش محل‌هایی از لثه که تحلیل رفته است، تقویت شده و در این نواحی، لایه نازکی از لثه جایگزین می‌شود. بافت پیوند شده اغلب از سقف دهان برداشته و به منطقه آسیب‌دیده اضافه می‌شود.
بازسازی هدایت شده بافتی
این روش همراه با جراحی فلپ، زمانی انجام می‌شود که استخوان حفاظت کننده دندان نیز تخریب شده باشد. بازسازی هدایت شده بافتی باعث تحریک رشد استخوان و بافت لثه می‌گردد. طی عمل، یک لایه غشاء خاص بین استخوان و بافت لثه قرار داده می‌شود. این کار مانع از رشد بافت لثه در محل‌هایی می‌شود که استخوان باید گسترش یابد و اجازه رشد مجدد استخوان و بافت همبند جهت حفاظت بهتر از دندان‌ها را می‌دهد.
جراحی استخوان
به دنبال جراحی فلپ، استخوان اطراف دندان برای کاهش حفره‌های کم عمق موجود در استخوان، تغییر شکل داده می‌شود. این کار تجمع و رشد باکتری‌ها را کاهش می‌دهد. مزایای جراحی پیوند لثه چیست؟ پیوند لثه می‌تواند باعث کاهش تحلیل و تخریب بافت لثه و استخوان شود. در بعضی موارد نیز برای ریشه‌هایی از دندان که در معرض آسیب قرار دارند، پوشش ایجاد می‌کند. این کار می‌تواند باعث کاهش حساسیت دندان‌ها، بهبود سلامت پریودنتال و نیز زیبا شدن لبخند شما شود. پیوند لثه لبخند زدن، خوردن و صحبت کردن راحت و با اعتماد به نفس را به همراه خواهد داشت.
لیزر درمانی برای بیماری‌های لثه
پژوهش‌های اخیر نشان می‌دهد استفاده از لیزر برای کمک به انجام روش Scaling and Root Planning (SRP) که یک درمان غیر جراحی برای بیماری‌های پریودنتال است، ممکن است اثر بخشی آن را افزایش دهد. همچنین زمانی که از لیزر به درستی در درمان جراحی پریودنتال استفاده شود، کمترین میزان خونریزی، تورم و احساس ناراحتی برای بیمار به وجود خواهد آمد.
آیا استفاده از لیزر در درمان پریودنتال، به بیماران آسیب می‌رساند؟
بله و خیر. هر پرتوی لیزر، طول موج و مقدار توان معینی دارد که می‌تواند با اطمینان در روش‌های مختلف درمان پریودنتال استفاده شود اما اگر از طول موج و توان نامناسب استفاده گردد ممکن است به بافت‌های پریودنتال آسیب وارد شود. periodontal-1
در چه مواردی از لیزر برای درمان بیماری پریودنتال استفاده می‌شود؟
در موارد زیر، از لیزر جهت درمان بیماری‌های پریودنتال استفاده می‌گردد:
  • افرادی که موقع خندیدن حجم زیادی از لثه‌هایشان پیدا است و دندان‌های کوتاه دارند (Gummy Smile)
  • لثه‌ها و دندان‌های بسیار حساس
  • دندان‌های شُل و در حرکت
  • لثه‌های متورم همراه با خونریزی
  • از دست رفتن استخوان و عفونت اطراف ایمپلنت‌های دندانی
  • ترس بیماران از جراحی‌های سنتی پریودنتال
  • بیمار دارای عفونت و بیماری‌های عود کننده پریودنتال است
  • زمانی که بیمار به دنبال یک روش درمانی با تهاجم پایین است
  • افرادی که رقیق‌کننده‌های خون مانند آسپرین، کومادین یا پلاویکس مصرف می‌کنند
  • زمانی که بیمار به دنبال یک رویکرد جامع و بیولوژیک برای درمان بیماری پریودنتال است
  • زمانی که بیمار شرایط بالینی دارد که اجازه جراحی‌های سنتی پریودنتال به او داده نمی‌شود
روش افزایش طول تاج دندان
این روش راهکاری برای درمان Gummy Smile به دلیل ظاهر کوتاه دندان‌ها است. در این حالت، ممکن است دندان طول مناسبی داشته اما با مقدار زیادی از لثه پوشیده شده باشد. روش افزایش طول تاج می‌تواند این شرایط را اصلاح است. به طور کلی، دندانپزشک یا پریودنتیست ممکن است افزایش طول دندان را به عنوان عمل ترمیمی و زیبایی توصیه کند. در این روش، لثه اضافی و بافت استخوانی تغییر شکل داده می‌شود تا بخش بیشتری از دندان‌ها در معرض دید قرار گیرند. این کار می‌تواند روی یک دندان تا کل خط لثه یا تعدادی از دندان‌ها انجام شود که به دنبال آن فرد، لبخند زیبای کاملی را خواهد داشت. احتمال دارد که دندان در زیر خط لثه پوسیده یا شکسته باشد یا ساختار دندانی کافی مثل تاج یا بریج را نداشته باشد.
جراحی سینوس لیفت (Sinus Lift)
عامل مهم در موفقیت ایمپلنت دندانی، کیفیت و کمیت استخوانی است که ایمپلنت در آن قرار داده می‌شود. فک فوقانی ناحیه خلفی با توجه به کیفیت و مقادیر کم استخوان و نزدیکی به سینوس‌ها، یکی از مشکل‌ترین نواحی برای قرار دادن ایمپلنت است. اگر در این ناحیه به علل مختلف مثل بیماری پریودنتال یا از دست دادن دندان، استخوان فک تحلیل رفته باشد در این صورت میزان کافی استخوان برای قرارگیری ایمپلنت نخواهیم داشت. جراحی سینوس لیفت می‌تواند با بالا بردن کف سینوس و پیوند استخوان برای قرارگیری ایمپلنت، به حل این مشکل کمک کند. برای این کار روش‌های مختلفی استفاده می‌شود. در یک روش معمول، ابتدا لثه برش داده می‌شود تا به استخوان ناحیه دسترسی پیدا کنیم. استخوان برداشته شده تا به سینوس برسیم. سپس غشاء آن را بالا برده و فضای زیر آن با مواد پیوند استخوان پُر می‌شود. در نهایت برش بسته شده و بهبودی حاصل می‌شود. بسته به نیاز فرد معمولاً حدود 12-4 ماه قبل از ایمپلنت‌گذاری، اجازه رشد و بازسازی استخوان داده می‌شود. بعد از قرارگیری ایمپلنت به یک مرحله بهبودی نیاز است. در بعضی موارد همزمان با پیوند سینوس، ایمپلنت می‌تواند جایگذاری شود. انجام جراحی سینوس لیفت شانس موفقیت ایمپلنت‌گذاری را افزایش می‌دهد. بسیاری از بیماران طی این روش کمترین میزان ناراحتی را دارند.
روش کاهش عمق پاکت
بافت لثه و استخوان باید به اطراف دندان‌های شما کاملاً بچسبد. زمانی‌که بیماری پریودنتال دارید این بافت و استخوان حمایت کننده تخریب می‌شوند و فضاهایی اطراف دندان‌ها شکل می‌گیرد. با گذشت زمان، این فضاها عمیق‌تر شده و به مکان مناسبی برای زندگی باکتری‌ها تبدیل می‌شود. با عمیق‌تر شدن فضاها و به دنبال آن افزایش تجمع باکتری‌ها، استخوان و بافت بیشتری از بین می‌رود. در نهایت اگر میزان زیادی از استخوان از دست برود، دندان باید خارج شود. پریودنتیست عمق فضاهای دندانی را اندازه‌گیری کرده و روشی برای کاهش این فضاها پیشنهاد می‌کند. چرا که این فضاها ممکن است به حدی عمیق شده باشند که با شستشو و مراقبت‌های دهانی روزانه تمیز نشوند. در این روش، پریودنتیست بافت لثه را کنار زده و با حذف باکتری‌های بیماری‌زا، بافت را مجدداً در جای خود قرار می‌دهد. در بعضی موارد، سطوح نامنظم استخوان آسیب دیده نیز برای محدود کردن نواحی که باکتری‌های بیماری‌زا می‌توانند مخفی شوند، صاف می‌شود. این کار باعث می‌شود بافت لثه بهتر به استخوان سالم متصل گردد. کاهش عمق فضاها و حذف باکتری‌های موجود، در جلوگیری از آسیب‌های ایجاد شده ناشی از گسترش بیماری پریودنتال و نیز کمک به حفظ لبخندی زیبا بسیار اهمیت دارد. تنها حذف باکتری‌ها برای جلوگیری از عود بیماری کافی نیست. کاهش فضاها همراه با مراقبت‌های بهداشتی روزانه و مراقبت‌های تخصصی شانس حفظ دندان‌های طبیعی شما را افزایش داده و احتمال بروز مشکلات جدی سلامتی مرتبط با بیماری پریودنتال را کاهش می‌دهد. periodontal-2
جراحی پلاستیک پریودنتال
جراحی پلاستیک پریودنتال برای بازگرداندن شکل و عملکرد بافت لثه، لیگامان پریودنتال و استخوان حفاظت کننده دندان است. هدف اصلی و طولانی مدت در هر جراحی پریودنتال، افزایش طول عمر دندان‌ها و عملکرد درست آن‌ها است. در واقع در جراحی پریودنتال، بافت تغییر شکل یافته ناشی از بیماری برداشته می‌شود. در مرحله بعد لثه و بافت‌های اطراف آن برای حمایت بهتر از دندان‌ها و ایجاد ظاهری طبیعی بازسازی می‌شوند.